بازگشت به لیست اخبار
جزئیات خبر
تاريخ ثبت : ۲۷ مرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۳ و ۴۷ دقيقه
تعداد بازدید : ۲۴ بار
ماشین بافندگی حلقوی تاری برای تولید کفش ورزشی | فناوری اسپیسر و راشل
بررسی فناوری ماشینهای بافندگی تاری برای تولید پارچه کفش ورزشی، پارچههای Spacer، ماشین راشل دو میلسوزنه، ژاکارد و نسل جدید منسوجات عملکردی.
ماشینآلات بافندگی حلقوی تاری چگونه نسل جدید کفشهای ورزشی را میسازند؟
بررسی فناوری پارچههای Spacer، ماشینهای راشل دو میلسوزنه و نقش KARL MAYER در توسعه منسوجات کفش
کفش ورزشی دیگر صرفاً یک محصول پوشیدنی نیست؛ بلکه به یک محصول مهندسیشده تبدیل شده است که همزمان باید سبک، تنفسپذیر، انعطافپذیر، مقاوم و از نظر ارگونومیک متناسب با حرکت پا باشد. همین تغییر در الزامات عملکردی باعث شده است که فناوری تولید منسوجات مورد استفاده در کفش نیز با سرعت زیادی در حال تحول باشد.
در این میان، بافندگی حلقوی تاری (Warp Knitting) و بهویژه فناوری تولید پارچههای سهبعدی Spacer، نقش مهمی در توسعه رویه کفشهای ورزشی، کفشهای عملکردی و محصولات Athleisure پیدا کردهاند.
بر اساس گزارش Data Bridge Market Research، ارزش بازار جهانی کفشهای ورزشی در سال 2022 حدود 146.9 میلیارد دلار بوده و پیشبینی شده است این بازار تا سال 2030 به حدود 462.04 میلیارد دلار برسد. نرخ رشد مرکب سالانه این بازار نیز 15.40 درصد برآورد شده است.
این رشد فقط به افزایش تقاضای مصرفکنندگان مربوط نیست؛ بخش مهمی از آن نتیجه ورود فناوریهای جدید نساجی به ساختار کفش است.
چرا منسوجات نساجی به قلب نوآوری کفش تبدیل شدهاند؟
در نسل جدید کفشهای ورزشی، عملکرد فنی نباید الزاماً در ظاهر کفش دیده شود. تولیدکنندگان به دنبال ساخت محصولی هستند که در ظاهر ساده و جذاب باشد، اما عملکردهای متعددی در ساختار منسوج آن تعبیه شده باشد.
در اینجا پارامترهایی مانند موارد زیر اهمیت پیدا میکنند:
* تنفسپذیری و انتقال رطوبت
* وزن پایین
* انعطافپذیری
* پایداری و فیت مناسب پا
* جذب و توزیع نیرو
* ایجاد نواحی با عملکرد متفاوت
* مقاومت مکانیکی
* قابلیت طراحی و ایجاد الگو
* استفاده از مواد بازیافتی و ساختارهای قابل بازیافت
در واقع، ساختار منسوج دیگر تنها یک لایه پوششی برای کفش نیست؛ بلکه بخشی از سیستم عملکردی آن محسوب میشود.
پارچه Spacer چیست و چرا در تولید کفش اهمیت دارد؟
پارچه اسپیسر یکی از مهمترین ساختارهای سهبعدی تولیدشده با فناوری بافندگی تاری است.
در این ساختار، دو سطح پارچه توسط نخهای فاصلهدهنده به یکدیگر متصل میشوند و در نتیجه یک ساختار حجیم و سهبعدی ایجاد میشود.
این ساختار میتواند همزمان ویژگیهایی مانند:
* ضخامت کنترلشده
* برگشتپذیری و قابلیت ارتجاعی
* تهویه مناسب
* وزن نسبتاً پایین
* قابلیت جذب و توزیع فشار
* پایداری ابعادیرا در اختیار طراح و تولیدکننده قرار دهد.
به همین دلیل، پارچههای اسپیسر برای بخشهایی از کفش که نیاز به ترکیب همزمان راحتی، تهویه، پشتیبانی و ساختار دارند، گزینهای مهم محسوب میشوند.
ماشین راشل دو میلسوزنه؛ فناوری کلیدی برای پارچههای سهبعدی
یکی از فناوریهای مهم در این حوزه، ماشین Double Needle Bar Raschel یا ماشین راشل دو میلسوزنه است.
برخلاف بسیاری از ساختارهای تخت، این فناوری امکان تولید منسوجات حجیم و سهبعدی را فراهم میکند. وجود دو میلبِد یا دو میله سوزن، امکان ایجاد ساختارهایی با فضای میانی و اتصال دو سطح پارچه را فراهم میسازد.
این قابلیت برای تولید Spacer Fabric اهمیت ویژهای دارد.
اما تحول مهمتر زمانی اتفاق میافتد که ماشین راشل دو میلسوزنه به سیستم ژاکارد و قابلیت ایجاد الگوهای پیچیده مجهز شود.
در این حالت، تولیدکننده دیگر صرفاً یک پارچه سهبعدی یکنواخت تولید نمیکند؛ بلکه میتواند ساختار، طرح، تراکم و عملکرد را در بخشهای مختلف پارچه تغییر دهد.
از پارچه یکنواخت تا «نواحی عملکردی» در یک منسوج
یکی از مهمترین روندهای آینده در تولید منسوجات کفش، ایجاد Functional Zones یا نواحی عملکردی مستقیماً در مرحله تولید پارچه است.
به عنوان مثال، ممکن است یک بخش از رویه کفش به تنفسپذیری بالاتر نیاز داشته باشد، در حالی که قسمت دیگری باید استحکام و پشتیبانی بیشتری ایجاد کند.
در فناوریهای جدید، هدف این است که این تفاوت عملکردی تا حد امکان در خود فرایند بافندگی ایجاد شود؛ نه اینکه پس از تولید پارچه، مراحل متعدد برش، اتصال، دوخت یا لمینیت به آن اضافه شود.
این موضوع میتواند به کاهش مراحل تولید، کاهش مصرف مواد و افزایش آزادی طراحی منجر شود.
به بیان سادهتر، مسیر صنعت از «تولید یک پارچه و سپس تبدیل آن به کفش» به سمت «طراحی منسوج متناسب با عملکرد نهایی کفش» حرکت میکند.
RDJ 7/3؛ گام جدید در توسعه پارچههای کفش
یکی از فناوریهای جدید KARL MAYER در این مسیر، ماشین RDJ 7/3 است؛ یک ماشین راشل دو میلسوزنه که با هدف گسترش قابلیتهای طراحی و عملکرد در منسوجات مورد استفاده در کفش توسعه یافته است.
KARL MAYER در معرفی این فناوری بر قابلیت تولید مشهایی با سوراخهای تقریباً گرد و یکنواخت، ایجاد طرحهای پیچیدهتر و امکان ترکیب نواحی عملکردی مختلف در ساختار منسوج تأکید کرده است. این شرکت در سال 2026 نیز RDJ 7/3 را بهعنوان فناوری جدیدی برای توسعه پارچههای نسل آینده کفش معرفی کرده است.
این قابلیت از منظر مهندسی نساجی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا شکل، اندازه و توزیع بازشوها در یک پارچه میتواند بر پارامترهایی مانند نفوذپذیری هوا، وزن، انعطافپذیری و ظاهر نهایی محصول تأثیر بگذارد.
در نتیجه، ماشین بافندگی به بخشی از فرآیند طراحی محصول تبدیل میشود، نه صرفاً تجهیزی برای تولید متراژ پارچه.
نقش ژاکارد در نسل جدید رویه کفش
یکی دیگر از مسیرهای توسعه، استفاده از فناوری ژاکاردJacquard در ماشینهای بافندگی حلقوی تاری است.
ژاکارد امکان کنترل پیچیدهتر ساختار و طرح را فراهم میکند و به تولیدکننده اجازه میدهد الگوهای چندرنگ، ساختارهای متفاوت و نواحی با عملکردهای مختلف را در یک منسوج ایجاد کند.
کارل مایر در مرکز نوآوری خود نیز ماشین RDJ 6/2 EN را برای تولید پارچههای اسپیسر مجهز به طرح ژاکارد برای کاربردهای کفش و پوشاک معرفی کرده است. همچنین RDJ 7/3 EN با گیج E24 بهعنوان فناوری جدید برای تولید پارچههای نسل آینده کفش در این مرکز قرار دارد.
این یعنی طراحی کفش در حال نزدیکشدن به مرحلهای است که بخش قابلتوجهی از ویژگیهای ظاهری و عملکردی محصول، مستقیماً در ساختار منسوج شکل میگیرد.
حرکت از 2D به 3D در صنعت نساجی کفش
یکی از مفاهیم مهم در توسعه منسوجات نسل آینده، حرکت از ساختارهای دوبعدی به ساختارهای سهبعدی است.
در ساختارهای سنتیتر، پارچه ابتدا در قالب یک سطح دوبعدی تولید شده و سپس برای تبدیلشدن به محصول نهایی تحت عملیات برش، دوخت، اتصال یا شکلدهی قرار میگیرد.
اما در تولید منسوجات سهبعدی، بخشی از هندسه و عملکرد محصول میتواند از همان مرحله تشکیل ساختار پارچه تعریف شود.
این رویکرد به Near-Shape Manufacturing یا تولید نزدیک به شکل نهایی نزدیک است.
برای صنعت کفش، چنین رویکردی میتواند اهمیت زیادی داشته باشد؛ زیرا هر مرحله اضافی در زنجیره تولید میتواند بر هزینه، مصرف مواد، زمان تولید و میزان ضایعات تأثیر بگذارد.
چرا بافندگی تاری برای صنعت کفش جذاب است؟
بافندگی تاری چند ویژگی مهم را همزمان ارائه میدهد.
نخست، بهرهوری بالای تولید است. ماشینهای بافندگی تاری برای تولید پیوسته منسوجات در سرعتهای بالا طراحی شدهاند و در بسیاری از کاربردها نسبت به فناوریهای بافندگی تخت از بهرهوری بالاتری برخوردارند.
دوم، آزادی بالای طراحی است.
با ترکیب فناوریهایی مانند Jacquard، ماشینهای چندمیلهای، ساختارهای Spacer و سیستمهای کنترل پیشرفته، دامنه وسیعی از ساختارها و الگوها قابل تولید است.
سوم، امکان مهندسی عملکرد در داخل خود منسوج است.
به همین دلیل، بافندگی تاری میتواند از یک فناوری صرفاً تولیدکننده پارچه به یک فناوری تولیدکننده «ساختار عملکردی» تبدیل شود.
یک تغییر مهم: از پارچه به کامپوننت مهندسیشده
یکی از مهمترین تغییرات صنعت کفش این است که تولیدکنندگان دیگر فقط به دنبال پارچهای با ظاهر مناسب نیستند.
آنها به دنبال یک Textile Component هستند که بتواند بخشی از وظایف مهندسی کفش را بر عهده بگیرد.
برای مثال، یک قسمت از رویه میتواند برای تهویه طراحی شود؛ بخش دیگری برای پشتیبانی از پا؛ و قسمت دیگری برای انعطافپذیری بیشتر.
این یعنی مشخصات پارچه باید از همان مرحله طراحی کفش تعریف شود.
در چنین شرایطی، ارتباط میان طراح کفش، مهندس مواد، متخصص نساجی و سازنده ماشینآلات اهمیت بسیار بیشتری پیدا میکند.
TEXTILE INNOVATION CENTER؛ از ایده تا نمونه اولیه
یکی از پاسخهای KARL MAYER به همین نیاز، ایجاد TEXTILE INNOVATION CENTER یا TIC است.
این مرکز بهعنوان یک پلتفرم توسعه، امکان همکاری میان مشتریان، برندها، متخصصان نساجی و تیمهای فنی را فراهم میکند تا ایدههای جدید بهصورت عملی آزمایش شوند.
در TIC امکان بررسی مواد، آزمون ساختارهای مختلف، آزمایش ماشینآلات و تولید نمونههای اولیه در شرایط واقعی وجود دارد.
KARL MAYER این مرکز را بستری برای همکاری، توسعه محصولات جدید و تبدیل ایدههای نساجی به راهکارهای قابل عرضه به بازار معرفی کرده است.
از منظر صنعت ماشینآلات نساجی، این مدل اهمیت زیادی دارد؛ زیرا فاصله میان «ایده» و «تولید صنعتی» یکی از چالشهای اصلی توسعه محصولات جدید است.
آینده ماشینآلات نساجی در صنعت کفش
روندهای فعلی نشان میدهند که آینده تولید منسوجات کفش صرفاً به افزایش سرعت ماشین محدود نخواهد شد.
ماشینآلات نسل جدید باید بتوانند همزمان چند نیاز را پاسخ دهند:
1. افزایش بهرهوری تولید
2. افزایش آزادی طراحی
3. ایجاد ساختارهای سهبعدی
4. تولید نواحی عملکردی درون پارچه
5. کاهش مراحل پس از تولید
6. امکان استفاده از مواد بازیافتی
7. کاهش مصرف مواد و انرژی
8. تولید نزدیک به شکل نهایی محصول
از این منظر، فناوریهایی مانند Double Needle Bar Raschel، Jacquard و Spacer Fabric میتوانند در سالهای آینده نقش پررنگتری در زنجیره تأمین صنعت کفش داشته باشند.
تحول صنعت کفش ورزشی فقط به طراحی زیره، فوم یا مواد پلیمری محدود نیست. بخش مهمی از نوآوری آینده در ساختار منسوجی اتفاق خواهد افتاد که رویه و سایر اجزای عملکردی کفش را تشکیل میدهد.
پارچههای Spacer، ماشینهای راشل دو میلسوزنه، سیستمهای ژاکارد و قابلیت ایجاد نواحی عملکردی، مسیر جدیدی را برای ترکیب طراحی، عملکرد و بهرهوری تولید ایجاد کردهاند.
در این مسیر، ماشین بافندگی دیگر تنها یک تجهیز تولیدی نیست؛ بلکه به بخشی از فرآیند طراحی و مهندسی محصول تبدیل شده است.
برای صنعت نساجی ایران نیز این روند قابل توجه است. توسعه بازار منسوجات فنی و محصولات ورزشی میتواند فرصت جدیدی برای سرمایهگذاری روی ماشینآلات بافندگی تاری پیشرفته، تولید پارچههای Spacer و توسعه منسوجات مهندسیشده برای کفش ایجاد کند.
به نظر میرسد رقابت آینده در صنعت کفش، تنها بر سر «چه کفشی تولید کنیم» نخواهد بود؛ بلکه تا حد زیادی بر سر این خواهد بود که «ساختار منسوج کفش را چگونه طراحی و تولید کنیم».
♦ منابع مرتبط :
KARL MAYER – TEXTILE INNOVATION CENTER
Data Bridge Market Research – Global Athletic Footwear Market
► https://B2n.ir/nassajyar002222
♦ مطالب پیشنهادی :
- مقایسه بافت حلقوی و بافت تاریپودی در صنعت نساجی
- نوآوریهای بافندگی و گردباف در نمایشگاه ITMA ASIA CITME
- تفاوت بافت حلقوی پودی و بافت حلقوی تاری در صنعت نساجی
.
.
لطفاً ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید.
 |  |  |  |  |  |
تبلیغات
تبلیغات
اطلاع رسانی
اخبار
خبر نامه
آمارسايت
| بازديد | تاريخ |
| ۳۹۷۸ | ۵/۲۷ |
| ۶۲۴۲ | ۵/۲۶ |
| ۷۱۷۴ | ۵/۲۵ |
| ۸۳۰۶ | ۵/۲۴ |
| ۷۲۶۶ | ۵/۲۳ |
| ۱۱۶۱۸ | ۵/۲۲ |
| ۱۵۶۷۲ | ۵/۲۱ |
